Όσο η κρίση οξύνεται και τα μέτρα το ένα διαδέχεται το άλλο, τόσο γίνονται πιο εμφανείς οι συνέπειες στην αγορά και ιδίως στις μικρομεσαίες επιχειρήσεις. Σημαντικοί κλάδοι της οικονομίας βρίσκονται σε ελεύθερη πτώση. Ο κλάδος σιγαρέτων, τα περίπτερα, ο κλάδος αυτοκίνητου, ο κλάδος των βενζινοπωλών, η εστίαση, η αναψυχή και πολλοί άλλοι κλάδοι ζουν πλέον μέσα στην κρίση.
Τα λουκέτα είναι ορατά και το ένα διαδέχεται το άλλο. Ακόμη ευτυχώς δεν άρχισε κατάρρευση τύπου «ντόμινο» κυρίως με τις καθυστερήσεις των πληρωμών και το στέγνωμα της αγοράς, αλλά αν δε ληφθούν μέτρα αναζωογόνησης της οικονομίας, αυτό θα είναι μια μοιραία κατάληξη.
Παρακολουθούμε όλο αυτό το διάστημα μια τρομολαγνεία των αριθμών, της κρίσης και των στόχων, που μας έθεσε το ΔΝΤ. Οι άνθρωποι και η οικονομία στη γωνιά. Τα μέσα ενημέρωσης αντί να προωθούν την υπευθυνότητα ρίχνουν συνεχώς λάδι στη φωτιά. Τους τελευταίους μήνες υπήρξαν στιγμές ένα βήμα πριν από τον πανικό με τις διαδόσεις και τις ύποπτες φήμες για πτώχευση, έξοδο από το ευρώ, κατάρρευση των
τραπεζών κλπ, κλπ. Οι πολίτες ξαφνικά άρχισαν να τρομοκρατούνται και σκέφτονταν «πώς να σώσουν τα λεφτά τους»!
Σε μια περίοδο που οι καταναλωτές είχαν ανάγκη την ηρεμία και την υπεύθυνη πληροφόρηση, η κοινωνική ψυχολογία υπονομευόταν ανεπανόρθωτα. Φυσικό ήταν με τέτοιο κλίμα πρώτα-πρώτα να περιορίζονται οι αγορές και να μην κινείται το χρήμα. Τα μαγαζιά άρχισαν να ερημώνουν ενώ τα έξοδα εκτοξεύονταν.
Παράλληλα οι πολίτες βομβαρδίζονταν με συνεχή μέτρα άλλοτε από την κυβέρνηση και άλλοτε από τη λεγόμενη «Τρόικα». Βόλευε η γενική σύγχυση και η κατάπτωση της ψυχολογίας για να περνάνε μέτρα στη φορολογία, στην οικονομία και το ασφαλιστικό. Όμως υπεύθυνη διακυβέρνηση δεν μπορεί να χαρακτηριστεί αυτή που ποντάρει στη σύγχυση και τον πανικό για να περνάει μέτρα. Γιατί, ό,τι και να γίνει, αργά ή γρήγορα οι πραγματικές επιπτώσεις στην οικονομία και την κοινωνία θα εμφανισθούν.
Και τότε όλοι θα ζημιωθούμε.
Επανειλημμένα έχουμε τονίσει ότι τα μέτρα απομύζησης της αγοράς με φορολογία, χωρίς τόνωση της παραγωγής πλούτου, από τον οποίο θα προκύψει δυνατότητα αποπληρωμής των δανειστών μας, είναι ένας φαύλος κύκλος. Φάνηκε ήδη αυτό με την απότομη μείωση της κατανάλωσης των τσιγάρων και των καυσίμων μετά την αύξηση του ειδικού φόρου. Το αποτέλεσμα είναι να μην εισπράξει η κυβέρνηση τα έσοδα που προϋπολόγιζε. Τώρα σχεδιάζει νέα μέτρα, που και αυτά θα φέρουν νέα αδιέξοδα ενώ έχει ήδη δρομολογήσει την αύξηση του ΦΠΑ κατά 10%. Όμως δεν είναι αυτός ο δρόμος της εξόδου από την κρίση. Αναγκαστικά πάλι θα υπενθυμίσουμε στην κυβέρνηση τον κρυφό πλούτο της οικονομίας που είναι οι μικρομεσαίες επιχειρήσεις. Με μια καλά σχεδιασμένη πολιτική οικονομικής κινητοποίησής τους η παραγωγή, η κατανάλωση και η οικονομία μπορούν να πάρουν την τροχιά της ανάκαμψης. Αντί να μειώνει τα κονδύλια του ΕΣΠΑ για τις μικρομεσαίες πρέπει να τα αυξήσει. Το ίδιο και
με τη χρηματοδότηση από τις τράπεζες και το ΤΕΜΠΜΕ. Αυτή είναι η διέξοδος. Γιατί πόσο θα αντέξει ακόμα η αγορά;